معنی فارسی aloud
A2 /əˈlaʊd/با صدای بلند، به این معنی که صدا تا حدی به گوش دیگران میرسد.
In a voice that can be heard; loudly.
- adjective
- adverb
adjective
معنی(adjective):
Spoken out loud.
adverb
معنی(adverb):
With a loud voice, or great noise; loudly; audibly.
مثال:
Try speaking aloud rather than whispering.
معنی(adverb):
Audibly, as opposed to silently/quietly.
مثال:
speaking aloud rather than thinking thoughts privately
example
معنی(example):
او کتاب را با صدای بلند برای بچهها خواند.
مثال:
He read the book aloud to the children.
معنی(example):
او با صدای بلند به جوک خندید.
مثال:
She laughed aloud at the joke.
معنی فارسی کلمه aloud
:
با صدای بلند، به این معنی که صدا تا حدی به گوش دیگران میرسد.