معنی فارسی disobeying
B1فرآیند نافرمانی، هنگام نادیده گرفتن دستورها.
The act of refusing to follow rules or orders.
- verb
verb
معنی(verb):
To refuse or (intentionally) fail to obey an order of (somebody).
معنی(verb):
To refuse or (intentionally) fail to obey.
example
معنی(example):
نافرمانی از معلم میتواند به مشکلات منجر شود.
مثال:
Disobeying the teacher can lead to trouble.
معنی(example):
او از دستورالعملهای داده شده توسط مربیاش نافرمانی میکند.
مثال:
She is disobeying the instructions given by her coach.
معنی فارسی کلمه disobeying
:
فرآیند نافرمانی، هنگام نادیده گرفتن دستورها.
