معنی فارسی nucleus

B2 /ˈnuːkli.əs/

هسته، بخش مرکزی یک اتم یا سلول که حاوی پروتون‌ها و نوترون‌ها است و کنترل فعالیت‌های سلولی را بر عهده دارد.

The central and most important part of an object, forming the basis for its activity and growth.

noun

معنی(noun):

The core, central part of something, around which other elements are assembled.

معنی(noun):

An initial part or version that will receive additions.

مثال:

This collection will form the nucleus of a new library.

معنی(noun):

The massive, positively charged central part of an atom, made up of protons and neutrons.

معنی(noun):

A large membrane-enclosed organelle found in eukaryotic cells which contains genetic material.

معنی(noun):

A ganglion, cluster of many neuronal bodies where synapsing occurs.

معنی(noun):

The central part of a syllable, most commonly a vowel.

example

معنی(example):

هسته بخش مرکزی یک اتم است.

مثال:

The nucleus is the central part of an atom.

معنی(example):

در زیست‌شناسی، هسته مواد ژنتیکی سلول را در بر دارد.

مثال:

In biology, the nucleus contains the cell's genetic material.

معنی فارسی کلمه nucleus

هسته، بخش مرکزی یک اتم یا سلول که حاوی پروتون‌ها و نوترون‌ها است و کنترل فعالیت‌های سلولی را بر عهده دارد.