معنی فارسی alphabet

A1 /ˈæl.fə.bɛt/

مجموعه‌ای از حروف که برای نوشتن یک زبان استفاده می‌شود.

A set of letters or symbols in a fixed order used for writing a language.

noun
معنی(noun):

The set of letters used when writing in a language.

مثال:

In the first year of school, pupils are taught to recite the alphabet.

معنی(noun):

A writing system in which letters represent phonemes. (Contrast e.g. logography, a writing system in which each character represents a word, and syllabary, in which each character represents a syllable.)

معنی(noun):

A typically finite set of distinguishable symbols.

مثال:

Let L be a regular language over the alphabet \Sigma.

معنی(noun):

An individual letter of an alphabet; an alphabetic character.

معنی(noun):

The simplest rudiments; elements.

verb
معنی(verb):

To designate by the letters of the alphabet; to arrange alphabetically.

example
معنی(example):

ما الفبا را در پیش‌دبستانی یاد گرفتیم.

مثال:

We learned the alphabet in kindergarten.

معنی(example):

الفبا شامل حروفی است که برای تشکیل کلمات استفاده می‌شود.

مثال:

The alphabet consists of letters used to form words.

معنی فارسی کلمه alphabet

: معنی alphabet به فارسی

مجموعه‌ای از حروف که برای نوشتن یک زبان استفاده می‌شود.