معنی فارسی ancient

B1 /ˈeɪn.ʃənt/

باستانی به چیزها یا رویدادهایی اطلاق می‌شود که مربوط به دوران‌های بسیار دور و قدیمی هستند.

Referring to something that is very old or from a time long ago.

noun
معنی(noun):

A person who is very old.

معنی(noun):

A person who lived in ancient times.

معنی(noun):

One of the senior members of the Inns of Court or of Chancery.

معنی(noun):

A senior; an elder; a predecessor.

adjective
معنی(adjective):

Having lasted from a remote period; having been of long duration; of great age, very old.

مثال:

an ancient city  an ancient forest

معنی(adjective):

Existent or occurring in time long past, usually in remote ages; belonging to or associated with antiquity; old, as opposed to modern.

مثال:

an ancient author  an ancient empire

معنی(adjective):

(history) Relating to antiquity as a primarily European historical period; the time before the Middle Ages.

معنی(adjective):

Experienced; versed.

معنی(adjective):

Former; sometime.

example
معنی(example):

ویرانه‌های باستانی یادآور یک تمدن گمشده طولانی هستند.

مثال:

The ancient ruins are a reminder of a long-lost civilization.

معنی(example):

تاریخ باستان پر از داستان‌های جالب از امپراتوری‌ها و جنگ‌ها است.

مثال:

Ancient history is filled with fascinating stories of empires and wars.

معنی فارسی کلمه ancient

: معنی ancient به فارسی

باستانی به چیزها یا رویدادهایی اطلاق می‌شود که مربوط به دوران‌های بسیار دور و قدیمی هستند.