معنی فارسی arrest

B1 /əˈɹɛst/

بازداشت، کنشی قانونی که در آن یک فرد به خاطر نقض قوانین به توقیف در می‌آید.

To seize someone and take them into custody, typically by legal authority.

noun
معنی(noun):

A check, stop, an act or instance of arresting something.

معنی(noun):

The condition of being stopped, standstill.

معنی(noun):

The process of arresting a criminal, suspect etc.

معنی(noun):

A confinement, detention, as after an arrest.

معنی(noun):

A device to physically arrest motion.

معنی(noun):

The judicial detention of a ship to secure a financial claim against its operators.

معنی(noun):

Any seizure by power, physical or otherwise.

معنی(noun):

A scurfiness of the back part of the hind leg of a horse.

verb
معنی(verb):

To stop the motion of (a person or animal).

معنی(verb):

To stay, remain.

معنی(verb):

To stop or slow (a process, course etc.).

معنی(verb):

To seize (someone) with the authority of the law; to take into legal custody.

مثال:

The police have arrested a suspect in the murder inquiry.

معنی(verb):

To catch the attention of.

معنی(verb):

To undergo cardiac arrest.

example
معنی(example):

پلیس می‌تواند کسی را اگر قانون را بشکند، بازداشت کند.

مثال:

The police can arrest someone if they break the law.

معنی(example):

او به خاطر رانندگی بدون گواهینامه بازداشت شد.

مثال:

He was arrested for driving without a license.

معنی فارسی کلمه arrest

: معنی arrest به فارسی

بازداشت، کنشی قانونی که در آن یک فرد به خاطر نقض قوانین به توقیف در می‌آید.