معنی فارسی basic

A1 /ˈbeɪsɪk/

بنیادی، ساده، اولیه، اشاره به چیزی که در ابتدایی‌ترین سطح قرار دارد.

Fundamental or simple essential components or principles.

noun
معنی(noun):

A necessary commodity, a staple requirement.

مثال:

Rice is a basic for many Asian villagers.

معنی(noun):

An elementary building block, e.g. a fundamental piece of knowledge.

مثال:

Arithmetic is a basic for the study of mathematics.

معنی(noun):

Basic training.

مثال:

The drill sergeants gave him hell in basic.

adjective
معنی(adjective):

Necessary, essential for life or some process.

مثال:

Flour is a basic ingredient of bread.

معنی(adjective):

Elementary, simple, fundamental, merely functional.

مثال:

The Hotel Sparta’s accommodation is very basic.

معنی(adjective):

Of or pertaining to a base; having a pH greater than 7.

معنی(adjective):

Unremarkable or uninteresting; boring; uncool.

example
معنی(example):

او دانش ابتدایی از زبان فرانسه دارد.

مثال:

She has basic knowledge of French.

معنی(example):

قوانین ابتدایی آسان برای درک هستند.

مثال:

The basic rules are easy to understand.

معنی فارسی کلمه basic

: معنی basic به فارسی

بنیادی، ساده، اولیه، اشاره به چیزی که در ابتدایی‌ترین سطح قرار دارد.